Torres del Paine

Op de boot en tijdens de eerste dag in Puerto Natales hebben we besloten zoveel mogelijk tijd in de bergen door te brengen. In een van de mooiste parken ooit. Torres del Paine.

We hebben een teampje samengesteld, om deze 8 dagen, 120+ km, veul kilo`s en steile paden te bedwingen. Dat we zoveel zouden lachen, zoveel onbeschrijflijk moois zouden zien, zo zouden afzien (al is dat relatief)...man het wordt eentonig...hadden we niet voorzien...

De sterke verhalen vertellen we over een maandje wel.

Kilometer nul, schoon, geschoren: Christian (CH, neuken?), Daphne (NL, He du komm mahl her..), David (GB, dondeej estah el Vinoow Tintoow), Sjoerd (NL, moonen!), Tascha (US, 10kg of nikon), niet op de foto Robert (UK, Si!!) en de Torres die we na dag 1 niet meer gezien hebben.

Na 500 meter dit al!!!

En óf ze het naar haar zin had!

Wij allebei natuurlijk..

Lago- en Glaciar Dickson

Tijdens de klim naar Campento Los Peros

Klimmen naar Passo Gardner

Het uitzicht over de pas.

Bizar mooi!

Zo reageren een zwitser, engelsman en amerikaanse op de plotselinge- geheel onverwachte beschaving van de "W" na dagen noodles en pap. Of we gelachen hebben?

Richting Vallee Francais

ff chillen..

De voorbode van veel regen en tentverslindende rukwinden (niet de onze)

Een totaal verregende ochtend klimmen naar de Torres tijdens de laatste dag. De dames is volle afdaling. Can't have it all.
Hoeveel mensen kun je blij maken met dat laatste beetje benzine in een msr brander!
Heel vies, heel moe, heeeeeel voldaan.

7 jaar trouwe dienst, nu ruiken ze naar mest en bezorgen me voor het eerst blaren. Nog 1 tocht en dan op teva's naar Amsterdam.

Patagonian Cruise

Er is alweer zoveel gebeurd sindsdien, maar toch maar even een apart hoofdstuk voor deze onbeschrijflijk geweldige cruise/ferrytocht van 4 dagen van Puerto Montt, dwars door de patagonische fjorden naar Puerto Natales.

Alles zat mee.

De nieuwe vrienden. Het zon. De bergen. De gletschers. De bossen. De ongereptheid. De leegte. De dolfijnen. De pinguins. De zeeleeuwen. De golven. De scheepswrakken. De nauwe passages. De vino tinto. De Derby Sauves. De bestemming.

Een camera vol..

Vlak voor aankomst nog even David verslaan.

De berenboot.

Scheuren!

Laat ik het maar even zo stellen: We nemen het ervan!

We zijn nu al 6 dagen met een huurautootje op pad, allerlei dirt tracks in natuurgebieden van het Lake District en het eiland Chiloe verkennend. Tiet vur nye riedn! We hebben nog maar 1 keer vastgezeten en 1 krasje op de bumper!

Een vakantiegroet uit het zalige Puerto Montt!

Toen glom ie nog.

Bevalt het nog achter die computer?

......

Is the pope a catholic?

Ons succesverhaal over de gringotrail moet een beetje bijgeschaafd. Er zijn namelijk plaatsen waar, geheel onverwacht, de duitsche medemensch in grote getale op komt dagen. Heel raar, maar amper vervelend. We hebben een paar dagen -om in lonely planet termen te spreken- gesplurged. Heel lekker eten, een mooie camping, ubervriendelijke menschen, und so weiter.

Een driedaagse tocht tussen een paar vulkanen door (Lonquimay en Tolhuaca) heeft de spiertjes weer enigsinds op spanning gebracht, we weten weer wat afzien is, beloond met uitzicht op de Llaima (die rookt hard en gaat binnenkort nog eens uitbarsten) en 2 ongelooflijk mooie kampeerplekjes.

Dagtocht naar Crater Navidad (mekka voor geologen). Lang liften en strompelen in de hitte voor ons. Moooooi!

Onze eerste gezamelijke bergpas!

Kamp 1. Rechts lag nog zo´n moekser. Om ons heen acacia`s en een lavaveld.

Waar is Wally?

Laguna (en signorita) Blanca. Daaronder hebben we gekampeerd.

Uitzicht uit de tent!
Laatste avond in SuizeAndina (klein mofrica)

Parque Ingles

We zijn van plan zoveel mogelijk van het welbekende en door backpackers bevolkte "gringotrail" af te blijven, en dat is de afgelopen dagen super gelukt! We hebben urenlang in een bus/langs een zandpad gezeten op weg naar een parkje aan de voet van de Andes. Alle Chilenen die we tegenkwamen vertelden al dat het er superlindo (supermooi) moest zijn, en dat klopte, en geen gringo gezien!

We hebben een paar dagen doorgebracht op een camping bovenaan een heftige cañon. We hoefden ons alleen van de wand naast de tent af te laten zakken en we hadden ons eigen blue lagoontje. Zaaalig. De cañon vroeg ook om verder verkenning, ook erg fijn, hoge sprongen in diepe poelen, kontspiertestende natuurlijke glijbanen en vooral veel gladde stenen...Daphne heeft nu een gekneusde duim. Auw. Maar na een gipsspalkje en wat slechte grappen van mij kon ze gelukkig wel weer lachen. (ik niet: koken, afwassen, Daphne wassen, tent opbouwen, broek optrekken, bikini strikken, het is me allemaal even teveel).

Nee hoor, dikke schik hier, we zijn nu lekker op weg naar het merengebied!

ps. de computer laat me geen foto`s draaien....even uw hoofd op uw rechterschouder...

.......en links

en ontspan...

Santiago (met Daphne!!!)

Dat het even duurde voor we deze reis verder samen mochten gaan doen, mag geen verrassing zijn. Maar dat het dan zo lekker voelt! Heerlijk zeg! Lekker hostel, mooie kamer, mooie kamer, mooie kamer. Oh ja, en de stad schijnt ook fantastisch te zijn. De geluiden die het voortbrengt worden me alleen teveel, slijptollen, auto´s, volk, het dakterras voldoet nog 1 avond. We gaan lekker richting natuur morgen.

D&S, B&W

.......

Hartje Santiago